Veda Haccı: İnsanlığa Son Hutbe

Hicretin onuncu yılında Peygamberimiz ﷺ hacca gitti; yüz binden fazla Müslüman onunla birlikteydi. Buna "Veda Haccı" denir; çünkü bu, onun ilk ve son haccı oldu. Arefe günü, Arafat'ta devesinin üzerinde insanlığa son büyük konuşmasını yaptı: "Ey insanlar! Beni dinleyin; bilmiyorum, belki bu yıldan sonra sizinle burada bir daha buluşamam." Sonra en önemli kuralı ilan etti: "Canlarınız, mallarınız ve namuslarınız; bu gününüz, bu ayınız ve bu beldeniz nasıl dokunulmaz ise, öylece dokunulmazdır." Yani hiç kimsenin canına, malına ve onuruna dokunulamaz; bunlar en kutsal gün kadar kutsaldır.

Sonra iki büyük zulmü kökten kaldırdı ve ikisine de kendi ailesinden başladı! Birincisi kan davalarıydı: "Cahiliyenin kan davaları ayaklarımın altındadır; kaldırılmıştır. İlk kaldırdığım kan davası da kendi ailemizden Rebîa'nın oğlununkidir." İkincisi faizdi: "Cahiliye faizi kaldırılmıştır; ilk kaldırdığım faiz de amcam Abbâs'ın faiz alacağıdır." Şuayb bölümünü hatırla: "Size yasakladığımı kendim yapmam" demişti. Peygamberimiz ﷺ de yasağa kendi ailesinden başladı: kural koyan, önce kendine uygular. Sonra kadınlar hakkında emanet sözü aldı: "Kadınlar hakkında Allah'tan korkun; siz onları Allah'ın emaneti olarak aldınız."

Hutbenin sonunda Peygamberimiz ﷺ şöyle dedi: "Size iki şey bırakıyorum; onlara sımsıkı sarıldıkça asla sapıtmazsınız: Allah'ın Kitabı." Sonra sordu: "Yarın size beni soracaklar; ne diyeceksiniz? Tebliğ ettim mi, görevimi yaptım mı?" Yüz bin kişi bir ağızdan cevap verdi: "Evet! Tebliğ ettin, görevini yaptın!" Bunun üzerine parmağını göğe kaldırıp üç kez şöyle dedi: "Şahit ol yâ Rab! Şahit ol yâ Rab! Şahit ol yâ Rab!" O gün Arefe'de bir âyet indi ki bir Yahudi âlimi sonradan Ömer'e "Bu âyet bize inseydi, o günü bayram yapardık" demiştir: "BUGÜN SİZİN DİNİNİZİ TAMAMLADIM, üzerinizdeki nimetimi tamamladım ve size din olarak İslâm'a razı oldum." Bina tamamlanmıştı.