İsrâ-Mirac ve Akabe Biatları

Hüzün Yılı'nın ve Tâif'in acılarından sonra Allah, elçisine ﷺ eşsiz bir ikramda bulundu. Bir gece onu Mekke'deki Mescid-i Haram'dan, Kudüs'teki Mescid-i Aksâ'ya götürdü; buna "İsrâ" denir. Kur'an bunu şöyle anlatır: "Kulunu bir gece Mescid-i Haram'dan, çevresini bereketli kıldığımız Mescid-i Aksâ'ya götüren Allah her türlü eksiklikten uzaktır." Orada bütün peygamberlere namazda imam oldu. Sonra göklere yükseltildi; buna da "Mirac" denir. Göklerde Âdem, İdrîs, Mûsâ, Îsâ ve İbrâhîm gibi peygamberlerle selâmlaştı — Aşama 1'de tanıdığın o büyükler, Son Elçi'yi ﷺ karşıladı.

Mirac gecesinin en büyük hediyesi namazdır. Namaz o gece önce elli vakit olarak emredildi. Dönüşte Mûsâ, "Ümmetin buna güç yetiremez, azaltılmasını iste" dedi. Peygamberimiz ﷺ tekrar tekrar niyaz etti ve namaz beş vakte indirildi; ama Allah şu müjdeyi verdi: "Beş vakittir, fakat elli vakit sevabı vardır." Sabah olup olayı anlattığında müşrikler alay etti: "Kervanla bir ayda gittiğimiz yere bir gecede mi gittin?" Ebû Bekir'e koştular; onun cevabı imanın tarifidir: "O söylediyse doğrudur." O günden sonra Ebû Bekir'in lakabı "Sıddîk" (tereddütsüz doğrulayan) oldu.

Mekke kapıları kapanırken Allah başka bir kapı açıyordu. Hac mevsiminde Medine'den (o zamanki adıyla Yesrib'den) gelen altı kişi, Akabe denilen yerde Peygamberimizle ﷺ tanışıp müslüman oldu. Ertesi yıl on iki kişi geldi ve söz verdiler: "Allah'a hiçbir şeyi ortak koşmayacağız; hırsızlık yapmayacağız, kimseye iftira atmayacağız, hiçbir iyilikte isyan etmeyeceğiz." Buna Birinci Akabe Biatı denir. Bir yıl sonra yetmiş üç erkek ve iki kadın geldi; bu kez daha büyük söz verdiler: "Kendimizi ve ailemizi koruduğumuz gibi seni de koruyacağız." Medine'nin kapısı, işte bu sözlerle açıldı.