Hz. Lût (a.s.)

Lût, İbrâhîm'e ilk iman edenlerdendi; onunla birlikte hicret etmişti. Allah onu Sodom şehrine peygamber gönderdi. O şehrin halkı çok çirkin işler yapıyordu: Allah'ın koyduğu temiz aile düzenini bozuyor, yolculara saldırıyor, toplantılarında hayâsızlık ediyorlardı. Lût onları uyardı: "Allah'tan korkun, bu çirkinliklerden vazgeçin!"

Şehir halkının Lût'a verdiği cevap şaşırtıcıydı: "Lût ailesini şehrinizden çıkarın; çünkü onlar temiz kalmak isteyen insanlar!" Düşünün: temiz olmak, o şehirde suç sayılıyordu. İyiyle kötü yer değiştirmişti. Lût yine de vazgeçmedi; tek başına doğruyu söylemeye devam etti.

Bir gün Lût'un evine genç yolcular kılığında misafirler geldi; bunlar aslında melekti ama Lût bilmiyordu. Şehir halkı kapıya dayanınca Lût çok sıkıldı, "Bu, çetin bir gündür" dedi. Onlara meşru ve temiz yolu gösterdi; dinlemediler. "Keşke size karşı bir gücüm olsaydı ya da sağlam bir dayanağa sığınabilseydim!" dedi. Peygamberimiz ﷺ bu söz için şöyle buyurdu: "Allah Lût'a rahmet etsin; o gerçekte en sağlam dayanağa, Allah'a sığınıyordu." O an melekler kendilerini tanıttı: "Ey Lût! Biz Rabbinin elçileriyiz; onlar sana asla ulaşamayacaklar."

Melekler Lût'a, "Gecenin bir vaktinde aileni al ve yürü; hiçbiriniz arkasına bakmasın" dedi. Karısı onlarla gitmedi; inkârcıların yanında kaldı. Sabaha karşı azap geldi: şehrin altı üstüne getirildi ve üzerlerine pişmiş çamurdan taşlar yağdı. Lût ve inananlar kurtuldu. O şehrin kalıntıları, sonrakilere ibret olarak yol üzerinde durdu.