Krallara Mektuplar ve Hayber

Hudeybiye barışı, Peygamberimize ﷺ dünyaya açılma imkânı verdi. Çağın en güçlü hükümdarlarına davet mektupları gönderdi: Bizans imparatoru Herakleios'a, İran şahı Kisrâ'ya, Habeşistan kralı Necâşî'ye ve Mısır hükümdarı Mukavkıs'a. Kendisine "Krallar mühürsüz mektup okumaz" denilince, üzerinde "Muhammed Rasûlullah" yazılı gümüş bir mühür yaptırdı. Mektuplar kısa ve netti: "Müslüman ol, kurtul." Kisrâ mektubu kibirle yırttı; Necâşî ve Mukavkıs saygıyla karşıladı. Küçük Medine şehri, artık büyük dünyaya konuşuyordu.

Mektup Herakleios'a ulaştığında, o sırada Şam'da bulunan Mekkeli tüccar Ebû Süfyân'ı — o zaman henüz Müslüman değildi ve Peygamberimizin en büyük düşmanlarındandı — huzuruna çağırıp sorguya çekti: "Soyu nasıldır?" — "Soyludur." — "Hiç yalan söylediğini duydunuz mu?" — "Asla." — "Sözünde durur mu?" — "Durur." — "Ona zayıflar mı uyuyor, güçlüler mi?" — "Zayıflar." — "Dinine giren geri dönüyor mu?" — "Hayır." Herakleios sonucu açıkladı: "Eğer dediklerin doğruysa, o, şu ayaklarımın bastığı yerlere yakında sahip olacak." Düşmanının şahitliği bile onun doğruluğunu gösteriyordu; çünkü Ebû Süfyân, "Yalan söylesem arkadaşlarım beni utandırır" diye doğruyu söylemişti.

Aynı yıl, Medine'ye düşmanlık merkezi hâline gelen tahkimli Hayber kalelerine sefer düzenlendi. Kuşatmanın zor gününde Peygamberimiz ﷺ, "Yarın sancağı öyle birine vereceğim ki Allah ve Rasûlü onu sever, o da Allah'ı ve Rasûlü'nü sever; Allah fethi onun eliyle verecek" buyurdu. Herkes "Acaba ben miyim?" diye umutlandı. Sancak Ali'ye verildi. Peygamberimizin ﷺ ona ilk emri savaş değildi: "Yavaş ol! Önce onları İslâm'a davet et. Vallahi, senin sayende bir tek kişinin hidayete ermesi, senin için kızıl develere sahip olmaktan hayırlıdır." Kılıçtan önce davet, zaferden önce hidayet.